Οι Επτά επί Θήβας του Αισχύλου αποτελούν το κατεξοχήν πολεμικό δράμα της αρχαίας ελληνικής τραγωδίας, εστιάζοντας στη μοιραία σύγκρουση των γιων του Οιδίποδα για τον θρόνο της Θήβας. Το έργο πραγματεύεται με δραματική ένταση τα ζητήματα της εξουσίας, της αδελφοκτονίας και της αναπόδραστης πατρικής κατάρας, που σφραγίζει τη μοίρα του οίκου των Λαβδακιδών.

Στο επίκεντρο της τραγωδίας βρίσκεται ο Ετεοκλής, ο οποίος αρνείται να παραδώσει την εξουσία στον αδελφό του Πολυνείκη, παραβιάζοντας τη συμφωνία της εναλλασσόμενης βασιλείας. Ως απάντηση, ο Πολυνείκης οδηγεί ξένο στρατό ενάντια στη γενέτειρά του, μετατρέποντας την οικογενειακή διαμάχη σε ολοκληρωτικό πόλεμο κατά της ίδιας της Θήβας.

Το έργο κορυφώνεται στη δραματική αντιπαράθεση των δύο αδελφών στην έβδομη πύλη των Θηβών, όπου ο Ετεοκλής και ο Πολυνείκης έρχονται αντιμέτωποι και αλληλοσκοτώνονται, επαληθεύοντας την κατάρα του πατέρα τους ότι θα «μοιραστούν με σίδερο τη βασιλεία». Η σύγκρουση αυτή αποκαλύπτει την αδυναμία του ανθρώπου να ξεφύγει από τη μοίρα και το βάρος της κληρονομικής ενοχής.

Η έκδοση περιλαμβάνει το αρχαίο ελληνικό κείμενο των «Επτά επί Θήβας», συνοδευόμενο από σύγχρονη νεοελληνική μετάφραση και εκτενή φιλολογικά και ερμηνευτικά σχόλια. Τα σχόλια αναλύουν τη στρατιωτική και συμβολική διάσταση του έργου, τον ρόλο του χορού των Θηβαίων γυναικών, καθώς και τις κεντρικές θεματικές της αισχύλειας τραγωδίας, όπως η μοίρα, η ύβρις και η ευθύνη του άρχοντα.

Οι Επτά επί Θήβας του Αισχύλου, με το αρχαίο κείμενο, τη μετάφραση και τα σχόλια, αποτελούν βασικό ανάγνωσμα για τη μελέτη της αρχαίας ελληνικής λογοτεχνίας και της τραγωδίας, προσφέροντας μια σκοτεινή και επιβλητική απεικόνιση του πολέμου, της αδελφικής σύγκρουσης και της καταστροφικής δύναμης της κατάρας μέσα στον αρχαίο ελληνικό μύθο.