Ο δημιουργός δεν μπορεί να διαφύγει την ανάγκη να δημιουργήσει. Από αυτή την ανάγκη δημιουργήθηκε ετούτος ο κόσμος και αυτή την ανάγκη έρχεται να καλύψει και ο φωτογράφος αυτού του λευκώματος αιχμαλωτίζοντας με το φακό του μνημεία και στιγμές μοναδικές του τόπου μας. Κάθε φωτογραφία κρύβει ένα μικρό θαύμα που αφηγείται τη δική του ιστορία. Μέσα από τις σελίδες του ο περιηγητής έρχεται αντιμέτωπος με τους θρύλους και τις παραδόσεις της Ελλάδας. Βυθίζεται στο πρωτόγνωρο για να δει να ζωντανεύουν αρχαίες θεότητες και να κρυφοκοιτάξει τις νεράιδες που κάθε βράδυ βγαίνουν από τις σπηλιές και λούζονται στα νερά του καταρράκτη. Συναντά τους προγόνους του και συνομιλεί νοητά μαζί τους βλέποντας με τα μάτια της ψυχής του αυτά που τον καθόρισαν και τον έφτασαν εδώ που βρίσκεται σήμερα. Γίνεται θεματοφύλακας μιας πυκνά υφασμένης ιστορίας που αναζητά τις ρίζες του για να κατανοήσει την ύπαρξή του.
Και άλλοτε, σε κάθε γωνιά αυτής της χώρας που επέλεξαν για κατοικία τους οι θεοί, ανακαλύπτει κάτι πραγματικά θεϊκό. Και αυτό γίνεται η δύναμη που τον βοηθάει να σηκώσει ψηλά το κεφάλι, προς τον ουρανό, όταν άλλες δυνάμεις απαιτούν να το κρατήσει σκυφτό.
Δεν είχε άδικο λοιπόν ο λόρδος Βύρωνας, ο φιλέλληνας Άγγλος ποιητής, που διάλεξε να ζήσει στην Ελλάδα και να πεθάνει στο Μεσολόγγι, την πόλη που τόσο αγάπησε. Ούτε ο Ελύτης, ο ποιητής του Αιγαίου, που εμπνεύστηκε από τα χρώματά του και την αβίαστα τέλεια ομορφιά του για να αφήσει παρακαταθήκη στις επόμενες γενιές έναν πνευματικό πλούτο ανεκτίμητης αξίας.
Επειδή όμως τελικά τίποτα δεν είναι αυτονόητο, αυτό το λεύκωμα ας γίνει το κάλεσμα, μια ανοιχτή πρόσκληση, σε όσους επιθυμούν να δουν με άλλη ματιά τον τόπο μας. Γιατί οι σελίδες του τα φέρνουν όλα πιο κοντά.
Καλό ταξίδι!