Ήταν πλαστουργός Ιστορίας, ανορθωτής, εξυψωτής, εκσυγχρονιστής; Ή μήπως κατεδαφιστής, εκθεμελιωτής, οδοστρωτήρας; Πυροδότης των ζωτικών δυνάμεων του έθνους ή τροφοδότης των πιο ταπεινών ενστίκτων του λαού; Σε κάθε περίπτωση...
Όποια πέτρα και αν σήκωνες εκείνα τα χρόνια, τον έβρισκες από κάτω. Πανταχού παρόντα ακόμη και εν απουσία του. Μονοπρόσωπη διαιρετική τομή, που -σχεδόν- ακύρωνε όλες τις άλλες. Άνθρωπος-μύθος, για κάποιους θρύλος, νυχτερινός εφιάλτης για άλλους, σφράγισε ανεξίτηλα το συλλογικό ασυνείδητο των Ελλήνων και θα παραμείνει, στο διηνεκές ίσως, ζώσα ιστορία. Μέγας, μικρός, «Άγιος», «Εωσφόρος», μισούμενος, λατρευόμενος... Ο Ελευθέριος Βενιζέλος... Ένα διαχρονικό μυστήριο, το οποίο ο καθηγητής Θανάσης Διαμαντόπουλος προσπαθεί να αποκρυπτογραφήσει, με εξαντλητική έρευνα πηγών και στοιχείων. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

«Θέτει και απαντά τα σταυρικά ερωτήματα της φιλοσοφίας της Ιστορίας». (Ευάγγελος Βενιζέλος)
««Ίσως αναδειχθεί σε opus magnum για τον πιο σημαντικό πολιτικό άνδρα... Τούτο το έργο θα διαβαστεί και θα συζητηθεί ίσως περισσότερο από κάθε άλλο. Ο Διαμαντόπουλος γράφει προκλητικά, γοητευτικά και εικονοκλαστικά. Η συλλογική μας ιστορική αυτοσυνείδηση του οφείλει πολύ περισσότερα από όσα ακόμη και ο ίδιος φαντάζεται». (Πάνος Λαζαράτος)
«Magnum opus του πολυγραφότατου αυτού συγγραφέα και ακαδημαϊκού... Τα γεγονότα περιγράφονται με ευκρίνεια και αντικειμενικότητα». (Χρήστος Ροζάκης)
«Magnum opus... Θα μονοπωλήσει επί μακρόν το ενδιαφέρον της ιστορικής και πολιτικής κοινότητας». (Θανάσης Χρήστου)